Чулăмсем

Чулăмсем
Чулăмсем
Хальхи ят	чулым, татарлар
Йышӗ тата ӑҫта сарӑлнӑ
	Всего: 355
	Раҫҫей Федерацийӗ:; 355 (Пĕтĕм Раççейри халăх çыравĕ (2010)) ; Томск облаçĕ:; 204; Красноярск Ен:; 145;
Сӑнласа пани
Чӗлхе	чулăм, вырăс
Тӗн	православи, шаманизм
Йышне кӗрет	тĕрĕксем: хакас ушкăнĕ / çурçĕр алтай ушкăнĕ : Раççей Федерацин Çурçĕрти, Çĕпĕрти тата Инçет Тухăçри вырăнти сахал йышлă халăхсем
Тӑванла халӑхсем	хакассем, шорсем, çурçĕр алтай

Чулăмсем (тăван ячĕ: чулым, татар, татарлар; кивелнĕ ячĕсем: томск карагасĕсем, чулăм çыннисем, чулăм тутарĕсем, чулăм тĕрĕкĕсем, чулăм хакасĕсем) — тĕрĕксенчен тухнă Раççейри вырăнти сахал йышлă халăх. Йышĕ — 355 çын (2010).

Чулăм чĕлхипе калаçаççĕ. Православие тĕне кĕртнĕ, шаман йăлине те тытса пыраççĕ. Çĕр ĕçĕпе пурăнаççĕ, шултра мăйракаллă выльăха ĕрчетеççĕ.

Вырнаçăвĕ

Чĕлхе

Кун-çулĕ

Ӑнлантарусем

↑ . — М.: Academia. — Т. 2. — ISBN 5-87444-191-3.
↑ Invention of Ös writing (Middle Chulym) (акăлч.)
↑ Чулымский говор в проекте Endangered Languages Project(тутар.)
↑ Всероссийская перепись населения 2010 года (паллӑ мар). Пӑхнӑ кун: 2012 ҫулхи Нарӑс уйӑхӗн 8-мӗшӗ. Архивланӑ 2012 ҫулхи Ҫӗртме уйӑхӗн 2-мӗшӗ.
↑ ^5,0 ^5,1 Перепись-2010. Национальный состав по регионам

Вуламалли

Тюрки таежного Причулымья: Популяция и этнос: [Монография]/[ Э. Л. Львова, В. А. Дремов, Г. А. Аксянова и др.].-Томск: Издательство ТГУ,1991.-244 с.:ил..-ISBN 5-7511-0499-4:106.00
Львова Э.Л. Чулымские тюрки (историко-этнографические очерки). Автореф. канд. дис. — М., 1978.
Потапов Л. П. Происхождение и формирование хакасской народности. — Абакан, 1957.
Бояршинова З. Я. Население Томского уезда в первой половине XVII в.//Труды Томского университета. — Томск, 1951. — т.112
Долгих Б. О. Родовой и племенной состав народов Сибири в XVII в. — М., 1969
Дульзон А. П. Чулымские татары и их язык. — Уч. записки Томского гос.пед. ин-та., 1952 — т.9
Дульзон А. П. Диалекты и говоры тюрков Чулыма. .. Вопросы тюркологии. — Баку, 1973 — номер 5.
Томилов Н.А. Что мы знаем о народах Сибири//Культура Сибири [Омск]. — 1995. — № 2. — С. 25-28.
Томилов Н. А. Чулымские тюрки//Народы Сибири и Севера России в XIX веке. — М., 1994. — С. 250—271.
Томилов Н. А. Чулымцы // Народы и религии мира: Энциклопедия. — М., 1998. — С. 635—636.
Томилов Н. А. Чулымцы // Народы России: Энциклопедия. — М.: Большая Российская энциклопедия, 1994. — С. 410—412.
. — М.: Топ-книга, Феория, Дизайн. Информация. Картография. — 664 с. — ISBN 5-287-00413-3.
. — М.: Дизайн. Информация. Картография. — 320 с. — ISBN 978-5-287-00718-8.

Каçăсем

Сервер Совета Федерации: чулымцы( ӗҫлемен каҫӑ)
Комитет Совета Федерации по делам Севера и малочисленных народов. Коренные народы Севера. Чулымцы
Историческая записка о чулымцах Э. Л. Львовой 2015 ҫулхи Утӑ уйӑхӗн 5-мӗшӗнче архивланӑ.

[1] . — М.: Academia. — Т. 2. — ISBN 5-87444-191-3.

[2] Invention of Ös writing (Middle Chulym) (акăлч.)

[3] Чулымский говор в проекте Endangered Languages Project(тутар.)

[4] Всероссийская перепись населения 2010 года (паллӑ мар). Пӑхнӑ кун: 2012 ҫулхи Нарӑс уйӑхӗн 8-мӗшӗ. Архивланӑ 2012 ҫулхи Ҫӗртме уйӑхӗн 2-мӗшӗ.

[perepis2010-5] 5,0 ^5,1 Перепись-2010. Национальный состав по регионам

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]