Шел
Шел (перс. شال, санскр. साडी)[1] — çыхнă е тĕртнĕ пысăк тутăр.
Кун-çулĕ
XV ĕмĕрте Кашмирте пĕрремĕш шелсене — уртса ямалла тăваткал пашмина (вĕсене виçкĕтесле хуçлатса пуç çине тăхăннă) — тума тытăннă, вĕсем пĕтĕм пӳне хупланă.
Европăра
Францире кашемир шелĕсемпе I Наполеонăн Икĕпат харçи (1798—1799) хыççăн çӳреме тытăннă. Унăн пĕрремĕш арăмĕ, Жозефина Богарне, хăйĕн гардеробĕнче 400 яхăн шел тытнă, кашнийĕ ылтăн çӗрӗ витĕр тухма пултарнă. Вĕсене вăл кӗпе çине уртса та, витĕнсе те çӳренĕ, хăйĕн йыттине выртма сарса панă иçмасса.
Раççейре
Çав вăхăтрах шелсене Раççейре те тума тытăннă. Чи малтанхи тутăрсем ĕнчĕ пекреххисем пулнă, каярахпа вĕсене вырăс халăх мотивĕсемпе çыхăнтарнă.
Çавăн пекех
Ӑнлантарусем
- ↑ Shawl: The American Heritage Dictionary of the English Language 2007 ҫулхи Чӳк уйӑхӗн 5-мӗшӗнче архивланӑ.
Вуламалли
- Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — 1890—1907.
Каçăсем
- Ĕнчĕ шелĕсем
- Siol Fagu — Уэльс шелĕсем 2009 ҫулхи Юпа уйӑхӗн 29-мӗшӗнче архивланӑ.
- Чĕнтĕр шелсем 2022 ҫулхи Пуш уйӑхӗн 31-мӗшӗнче архивланӑ.
Ку статья ҫине РУВИКИ-нчи ытти статьясенчен лекме май ҫук. |
.svg){kind=link}