Контент патне куҫ

Ибн Рушд

Мегавики материалӗ
Ибн Рушд
арап. ابن رشد
Çуралнă вăхăт: 1126 ҫулхи акан 14-мӗшӗ
Çуралнă вырăн: Кордова, Альморавид империйĕ
Вилнĕ вăхăт: 1198 ҫулхи раштавӑн 10-мӗшӗ
Вилнĕ вырăн: Марракеш, Альмохад патшалăхĕ
Ăслăх сфери: философи, астрономи, логика

Абу́ль-Вали́д Муха́ммад ибн А́хмад аль-Куртуби, Ибн Рушд пек паллă– (14.04.1126, Кордова, Альморавид империйĕ- 10.12.1198, Марракеш, Альмохад патшалăхĕ) - авалхи харап философи, астрономи енĕпе ĕçленĕ ăсчах. АНăç Европăра Аверро́эс ятпа паллă.[1]


Логика, аристотель тата ислам философийĕ, богослови, маликит мазхабĕн тĕн прави, географи, математика, физика, астрономиа, тӳпе механики, медицина, психологи тата политика енĕпе ĕçсем çырнă. Перипатетик, тухăç аристотелизмăн паллă ĕçченĕ, аверроизм никĕслекенĕ.

Вулаалли

Ӳкерчĕк:Colliget Auerrois totam medicinam V00026 00000002.tif;

ытти чĕлхесенче
  • Heinrich Ritter, Geschichte der Philosophie, Bd. 1—12, Hamburg, 1829—1853.
  • Fausto Lasinio, Studii sopra Averroe, I—V, Firenze, 1872—1874.
  • Kogan, Barry S. (1985). Averroes and the Metaphysics of Causation. SUNY Press. ISBN 0-88706-063-3.
  • Leaman, Olivier (1998). Averroes and his philosophy. Routledge. ISBN 0-7007-0675-5.
  • Baffioni, Carmela (2004). Averroes and the Aristotelian Heritage. Guida Editori. ISBN 88-7188-862-6.

Каçăсем

Ӑнлантарусем

  1. ↑ Ибн Рушд / Philosoma.Ru